Canlı bomba tedhişçiligi

Eklenme Tarihi: 29.03.2018 06:10:17 - Güncellenme Tarihi: 13.08.2020 02:14:08

           Korkunç olan ölüm değil elbet, asıl korkunç olan sürekli etrafımızda dönüp dolaşan tedhiş çemberidir. Zira insan bir kere ölür, ama sürekli tedhiş ortamında bulunduğunda her gün ölmek demektir. Bu yüzden tedhişçiler sayıca az olsalar da hepsi gözü dönmüş birer katil adaylarıdır.

          Malum, geçmişte birçok yöneticiler yaptıkları birçok resmi beyan ve hamasi nutuklarla tedhiş hareketlerinin önüne set çekmek yerine tedhişçileri daha da bir cesaretlendirmeye yetmişti. Neyse ki gelinen noktada terör hadiselerinden yeterli ders alınmış olsa gerek ki, eskisi kadar pek hamaset yapılmıyor, akıl daha ön planda tutuluyor. Nitekim 15 Temmuz 2016 gecesi paralel ihanet çetesinin darbe girişimi ayaklanmasına karşı Başkomutan Cumhurbaşkanımızın kararlı duruşuyla, MİT teşkilatımızın arı gibi çalışmasıyla,  hükümetimizin sağduyu dirayetiyle, meclisimizin sabaha kadar açık tutulmasıyla, polisimizin cansiperane mücadelesiyle ve medyamızın o gece iyi bir sınav vermesiyle birlikte tek yürek olması bunu doğruluyor. Tabii tüm bunların ötesinde Başkomutanımızın çağrısıyla meydanlara dökülen milletimizin fisebilillah karadan havadan gelen tüm bombalamalara karşı göğsünü siper etmesi dillere destan elbet. İşte bu yüzden necip milletimizin eli ayağı öpülür de.

           Şöyle eski Mısır kitabelerine (yazıtlarına) bir bakıldığında, sanırsın ki elinde terazi tutan bir ölüm görevlisi sevap ve günah tartıyor. Oysa kazın ayağı hiçte öyle değilmiş,  meğer o terazi etrafa korku salan bir simge aletmiş. Ama bu simgeyle nereye kadar hükümranlık sürdürülebilirdi ki. Ne zaman ki Mısır?ın özüne işlemiş o korku kodlarına ilk sevgi tohumunu aşılayacak Hz. Yusuf (a.s)  doğa gelir, işte o zaman Yusuf yüzlülük Mısır?ın çehresini değiştirip sevgi ve merhamet iklimi olarak mührünü vuracaktır. Nasıl mührünü vurmasın ki Züleyha denilince korkularla beslenilmiş vehim iklimi,  Yusuf deyince de sevgiyle beslenmiş merhamet iklimi akla gelmekte. Her ne kadar Züleyha, korku refleksiyle Yusuf?u esir alacağını sanmış olsa da bir kere kucağında yaşadığı toplumun kültür kodlarındaki o korku iklimi Yusuf yüz karşısında erir de. Böylece kazanan korku kültür kodu değil, kazanan sevgi ve merhamet kodu Yusuf Yüzlülük olur.

              Evet, tedhiş ve korkuyla bir yerlerin altını üstüne getirmek ya da yakıp yıkmak her an mümkün diyebiliriz.  Ama asla barbarlıkla bir medeniyet oluşumu gerçekleştirmek mümkün değildir. İyi ki de Yusuf'un o sevgi ve merhamet yüzü devreye girer de bu sayede Mısır?ın temelleri içten içe sarsan o korku sarmalı dağılıverir.  Sanki Yusuf (a.s)?ı zindana hapsettiler de ne oldu en nihayetinde Mısıra vezir oldu ya. İşte sevginin gücü bu, başka daha ne diyebiliriz ki. Kaldı ki tarih nice sahte mabut ve sahte güçlerin yenilgisine şahittir. Bakın, ilk Hıristiyanlığın başlangıç evresinde tedhiş Hz. İsa?nın Havarilerinden değil, Roma imparatorluğundan gelmiştir.  Öyle ki,  ilk Hıristiyanları aslanın ağzına verecek kadar acımasız olmuşlardır.

          Peki, korku deyince sadece Mısır ve Roma?mı akla gelir? Hiç kuşkusuz buna Mekke müşrikleri de dâhildi. Zira tedhişçilik Müslümanlardan değil, müşriklerden gelmiştir. Çünkü müşrikler statükocuydu, Müslümanlarsa değişim öncüleriydi.  Ancak şu da var ki zaman içerisinde Müslüman topluluklar arasında da göçebelik ruhundan kaynaklanan tedhişçilik yaşanmıştır. Nitekim Haricilik bunun en tipik misalini teşkil eder.

          Peki ya Türkler? Hiç kuşkusuz bizim göçebe dönemi Türklükte ?Baş kesip kan dökmek iyidir? ifadesinde yer alan ?alp? kimliğimiz yerleşik döneme geçişte alperenliğe dönüşmeseydi pekâlâ böylesi bir Türklüğün Moğol serdarlarının etrafa saldığı tedhiş harekâtından pek farkı kalmazdı. Nitekim Osmanlı Devleti Selçukludan devraldığı yerleşik medeniyeti Nizam-ı âleme dönüştüren öncü olduğundan idare ettiği coğrafyasında nizamı altüst edecek ciddi anlamda bir tedhiş hareketi vuku bulmadı. Nasıl vuku bulsun ki, ortada tam manasıyla nizam ve intizam vardı. Her ne kadar birtakım çevreler Osmanlı padişahlarına  ?astığı astık kestiği kestik?  gözüyle baksalar da şu bir gerçek sultanlarda fanidir ilkesi herkesçe bilinen bir husustu, ebed müddet ülküsü ise Devleti Aliyye için kullanılan bir nişandı. Kaldı ki bizim sultanlarımız selamlama anında askerine ?Padişahım senden büyük Allah vardır? temposu tutturan sultanlardır.  Elbette böyle bir anlayışla üç kıtaya hükmeden bir Nizam-ı âlem ülküsünü şiar edinen bir devletin doğmasından gayet tabii ne olabilirdi ki.  Bakmayın siz öyle Osmanlı?da cereyan eden bir takım Celali türü tedhiş hareketlerine. Bu tür hareketler bile devleti yok etmeye yönelik değildi. Sadece bir takım hadiselere karşı çevrenin merkeze karşı uyarı niteliğinde bir tepki hareketleriydi. Hadi diyelim Celali türü ayaklanmaları devlete yönelik bir başkaldırış olduğunu varsaysak bile Sipahi teşkilatımız ne güne duruyordu, bir kere bu teşkilat nizamın tesisi için var olup devlet-i ebed-müddet ülküsünün teminatıydı.  Bu da yetmez hemen hemen tüm fetih hareketlerin arka planında bize zafer kazandıran asıl itici güç sipahidir. Hatta Sipahilik askeri bir güç olmanın ötesinde üretime yönelikte bir teşkilattı.  Yani,  mülk sahibi olmayan  (mülkü çiftçiye ait)  ancak dirlik sahibi ve gelirin %10-12?sini alan üreticilerdi. Anlaşılan o ki,  Osmanlıda ordu bile üretici bir rol üstlenmiş, yani tüketici konumda değildi. Kelimenin tam anlamıyla Osmanlı?da sipahi hem dışa karşı cenk eden,  hem içe karşı nizam sağlayan, hem de üreticilik vasfı olan bir teşkilattır. Nitekim Mehmetçiğimizde tarihinden ilham alarak Afrin?de zeytin dalı olmuştur. Maalesef bunun tek bir istisnası Paralel İhanet Çetesi vardı ki milletin vergileriyle kurulan savunma sistemimizi kullanarak millete karşı kullanmıştır. Pensilvanya?dan talimat alarak Haşhaşiliğe ve Yeniçeriliğe soyunmuşlardır. Malum Yeniçeri?de başlangıçta ruh köküne sadık, sonrasında çığrından çıkmış nevi şahsına münhasır bir ocaktı. Her neyse şimdilik Yeniçeri hakkında ünü hizmetinden daha büyük ocak demekle yetinelim.  En iyisi mi biz,   yakın tarihimizde ne oldu ne bitti birazda yaşadığımız dönemi sorgulamaya çalışalım.

           Evet, hep beraber şahit olduğumuz yakın döneme baktığımızda manzara pekte iç açıcı görünmüyor. Değim yerindeyse yedi iklime hükmetmiş Osmanlı adaleti gitmiş, onun yerini haramilerin cirit attığı ve kirli hesapların sergilendiği bir ortam doğmuştur. İşte söz konusu kirli hesaplar çarşısının başını ise; 

          ??Mafya babaları ve baronlar,

            ?Siyasi bezirgânlar,

            ?Anarşistler ve Paralel İhanet Çetesi??  çekmiştir.

        Malum; mafya babaları, paralel ihanet çetesi hukuk falan dinlemez,  kendi kurallarını yer altı faaliyetleriyle belirleyen gizemli tedhişçilerdir. Baronlarsa sermayelerinin çıkarı uğruna tedhişçileri kullanan simsarlardır. Siyasi bezirgânlarda söylemleriyle, kendilerini sahaya süren zinde güçlerin taşeronluğunu üstlenen aynı zamanda kendi kişisel egolarını tatmin için var olan güruhtur. Düşünsenize Kandilden talimat almadan iradesini ortaya koyamayan bir siyasetçi meclise gelse ne gelmese ne, bu yüzden bizim gözümüzde onların hiçbir değeri yoktur Anarşistler ise ismiyle müsemma, yani kaostan beslenip mevcut otoriteye karşı sürekli isyan içinde olan potansiyel tedhişçilerdir. Dolayısıyla varsa yoksa onlar için vurup yıkmak ya da kan dökmek esastır.

         Aslında bu üç aktörün gücü görünüşte bir güç görünsede özünde içi boş kofturlar.  Hepsi uluslararası aktörlerin piyonu şişirilmiş balonlardır. Yani tarım toplumundan sanayileşmiş bilgi topluma geçişte yaşanan sancıları fırsata çevirmelerinden kaynaklanan bir şişirilmişliktir bu. Neyse ki bu şişirilmiş balonların ?devlet-millet-asker-polis? el ele gönül gönüle verdiğinde kazdıkları hendeklere gömüldüklerini, saklandıkları inlerinde tarumar olduklarını hele şükür görebildik. Hele bu kararlılık ve dayanışma devam ettiği sürece içi boş kofların hallaç pamuğu halde savrulacakları kaçınılmazdır. Artık ne de olsa İsrail yapımı heronlar yok, yazılımı bize ait Türk heronlarımız var. Nitekim bu sayede nokta vuruşlar yapabiliyoruz da. Hele şükür ASELSAN ve ROKETSAN bizim uzun menzilli hava ve savunma sistemimizin yüz akı kuruluşlar olup mühendisiyle, tüm teknik personeliyle gizli kahramanlarımızdır. Bilhassa yerli Göktürk-1 ve 2 uyduları, yerli insansız hava aracı ANKA, milli lazer silahı gemisi ve milli Altay tankı üreten yerli savunma sanayimiz kök söktürmekte ve bu nedenle uluslararası baronlarla birlikte yerli uzantıların daha şimdiden uykusu kaçmakta bile.

          Evet, şişirilmiş balonların sürekli gündemde kalmaları, tamamen konjonktürel kaynaklıdır. Baksanıza adamlar ortada gerilim varsa varlar, yoksa sırra kadem basıp kaçmaktalar. Madem durum vaziyette, o halde bize düşen yaşadığımız sosyolojik evreden bir diğer sosyolojik evreye geçişimizi hamasetten uzak akılcı politikalarla onları kovalayıp ?durmak yok yola devam? azmiyle ülkemizi 2023 Yeni Türkiye?sine sancısız taşımaktır. Zaten her geçiş evresini sancısız atlattığımızda biliniz ki tüm şişirilmiş balonların esamesi okunmaz da.  Mesele gayet açık ve net ortada duruyor,  bikere sanayileşmiş bilgi evresi tüm tedhişçi eğilimleri potasında eritip ortam daha da bir yumuşak hal alabiliyor. Tabii sadece sanayileşmiş bilgi evresiyle yetinmekte olmaz, her geçiş evresini kültürel donanımlarla da taçlandırmamız gerekir. Malumunuz sosyal ve kültürel dayanışmanın olmadığı evrelerde başıboşluk, huzursuzluk ve cinayetler diz boyudur. Sosyologlar bu durumu  ?anomi?,  yani toplumsal çözülme diye tanımlar. Dolayısıyla toplumsal çözülme deyip geçmemek gerekir, bilakis üzerinde durulması gereken çağın en önemli hassas konusudur. Bilhassa bu meselede tedhiş hareketleri toplumdaki anomi halini fırsata çevirerekten ortalığı bir anda kan gölüne çevirebiliyorlar. 

         Şu bir gerçek tedhişçilik vahşi batının ithal ettiği maraz bir hastalıktır. Hadi vahşi batıyı anladıkta, peki ya şu içimizdeki yerli mankurt batıcı kafalara ne demeli. Baksanıza adamlarda hiçte utanma arlanma ve sıkılma denen bir ar damarı yoktur,  görünüşte seçkin gözüken, oysa özde batıya endekslenmiş mankurt beyinlerdir. Habire beynini batıya endekslemiş bir avuç sözde bu seçkinci güruh adeta efendilerine taş çıkartırcasına tedhiş karnavalının değirmenine su taşımaktalar. Öyle ki teröre karşı canla başla mücadele eden güvenlik kuvvetlerimizin hevesini kıracak bildirilere imza atmakta beis görmemekteler. Hayâsızca terör odaklarına yamanıp tedhişçileri yüreklendirmekteler. Yetmedi ülkemizin yararına her ne bir hamle, her ne bir inşa faaliyeti varsa şom ağızlarını açıp kirli kalemleriyle sabote etmeye çalışmaktalar.  Onlar için sabote etmek adeta bir kazanç kapısıdır. Derken bu aklı evvel güruh tedhişçilerin ekmeğine yağ sürerekten kol kola hareket edip gününü gün ederek gündem oluşturmakla meşguller. İşte televizyon ekranlarında Selahattin Demirtaş?a saz çaldırmaları bunun tipik misali. Tedhişçinin de canına minnet, tamda istediği buydu zaten. Güya böyle bir konjonktürde kendilerince şanına şan katacaklarını sanmaktalar.  

           Peki, madem saz çaldırıyorlar, hem madem kol kola girip sözde provokatif adalet yürüyüşüne çıkıyorlar bu durumda bizler ne yapmalı?  Hiç kuşkusuz balkondan seyretmek bize yaraşmaz, madem kurt puslu havalardan fayda sağlamakta,  bize düşen gemi iyice azıya almadan sanayileşmiş bilgi ve bilgi ötesi çağına sıçrayacağımız süreçte kültürel donanıma yönelik tedbirler almak olmalı. Mesela Diriliş, Payitaht Abdulhamid Han, Mehmetçik Kut?ül Amare gibi dizilerimiz tamda zinde işbirlikçilerin can evinden vuracak kültürel faaliyetler olarak göze çarpmakta. Bu faaliyetleri daha da hızlandırmamız gerekir ki milli uyanışımız daim olsun. 

           Besbelli ki, tedhişçilik her devirde gerilimden beslenebiliyor. Hakeza gergin ortamlar, iç ve dış baronlarında işine gelmekte,   çünkü biliyorlar ki insanlar sükûn ortamlarında daha çok düşünme fırsatı bulacağından kullanacakları tedhişçiler kolay kolay at oynatamayacaktır.  İşte kurt puslu havayı sever sözünden maksat budur. Fakat şu iyi bilinsin ki, 2023 Yeni Türkiye hedefi gerçekleştiğinde iç ve dış baronların dünyası kararacaktır,  buna inancımız tamdır.

        Her tedhişçinin ana hedefi devleti yutmaya yöneliktir. Oysa devlete başkaldırmakla bir yere varılamaz. Kaldı ki iç ve dış baronların sahneye koydukları kanlı pazar oyunu nereye kadar devam edebilir ki, mutlaka bir yerlerde tam manasıyla kapana kıstırılıp tökezleyeceklerdir.  Her şeyin bir sonu olduğu gibi kanlı pazar oyunlarında bir sonu var elbet. Ah bir akıl erdirseler de sürdürdükleri işin çıkmaz sokak olduğunu anlasalar, bak o zaman sırtlarında kambur yük olan bilinçaltı öfke selinden kurtulmuş olacaklardır. Gel gör ki,  sorgusuz sualsiz şartlanmışlık bir takım gerçekleri görmelerine perde olabiliyor. Öylesine gözleri kan bürümüş ki sevgiden hiç söz edemeyecek durumdalar. Onlar söz etmemeye dursunlar biz tam aksine Yunusça ?Yaradılanı Sev Yaradandan Ötürü? demekten asla taviz vermeyeceğiz. Ancak şu da var ki geçmişte sevgiyi ön plana alıp bu doğrultuda projeler yürürlüğe girseydi bu denli tedhişçiler etrafa korku salıp kanlı oyunlarını sahneye koyamayacaklardı. Maalesef geçmişte yürütülen yanlış strateji ve yanlış izlenen polisiye tedbirler çoğu kez tedhiş hareketlerinin başarılı olmasına yaramıştır. Malum güvenlik tedbirler kısa vadede işi yarayabiliyor, asıl işe yarar uzun vadeli çözüm olan sevgi iksirinde gizlidir. Kaldı ki otoriter rejimler bile bir yere kadar baskı kurabiliyor, yani yeri geldiğinde sırf silah zoruyla ayakta kalacak mecali kalmaz da,  bu yüzden asayişi ve güveni temin edecek başka politikalara ihtiyaç duyabiliyorlar. Madem baskıcı rejimler bile sıkıştıklarında başka politikalara ihtiyaç duyuyor, o halde bizim ihtiyaçtan daha da öte uzun vadeli projelerimiz olmalı.  Evet, bu iş   ?Kahrolsun PKK?  türü hamasi nutuklarla çözülmez. Bakın şayet hamasetle yol kat edilseydi tüm kuşlar papağanın etrafına toplanırdı. Şu bir gerçek geçmişte hamasi varı söylemlerle 'teröristlerin kökünü kazımak' ifadesi bile tek başına tedhişçileri yüreklendirmeye yetip yapacakları eylemlere güç katabiliyor da. Zaten fiili olarak değil de hamasetçe kök kazımak çözüm olsaydı terör belası kanayan yarayı daha da azdıran bir kezzap olmazdı. Artık şunu anlamakta fayda var: kalıcı çözüm milletimizin derin ferasetinde gizli. Zira feraset yüklü sevginin fethedemeyeceği kale yoktur. Ferasetin tılsım etkisi öyle büyüktür ki;  Peygamberimiz (s.a.v)?in beyan buyurduğu ?Müminin ferasetinden sakının? hadis-i şerifinde bu gerçeği çok daha iyi anlıyoruz. Hem madem feraset gerçeği Peygamber müjdesi, o halde ne duruyoruz, gün gönlümüze nakşedilmiş feraset kodlarımızı harekete geçirme günüdür, icabında bu da yetmez gün akılcı politikaları bir an evvel hayata geçirme günüdür. 

          Bakın, Osmanlı, ?Sultan -Medrese-Sipahi? üçlü teşkilatıyla anarşi ve tedhişçiliğe meydan vermeyip yedi iklimde huzur ve adaleti tesis etmiş bir Devlet-i Âliyyemizdi. Madem öyle, pekâlâ geldiğimiz noktada da Osmanlı stratejisine ve denge siyasetine benzer politikalar geliştirebiliriz. Tedhişçiliğe fırsat vermemek için, buna mecburuz da. Gerek bürokratik mekanizma, gerek tüm eğitim kurumları ve gerekse güvenlik birimleri birbirleriyle tam bir koordinasyon ve ahenk içerisinde çalışması şartta. Aksi takdirde ortalık tedhişçilerden geçilmez hal alabilir.  Bir kere felaket gelirim demez,  geldi mi ansızın gelir.  Dolayısıyla felaket kapımızı çalmadan devlet toplum dayanışmasıyla gece gündüz demeden her an uyanık olmak durumdayız. Çünkü Resul-i Ekrem  (s.a.v) ?Hepiniz çobansınız, hepiniz sürüsünden mesuldür? buyurmakta. Her ahval ve şartta çobanlığın gereği güçlü bir eğitim sistemi, güçlü bir idari yapı ve güçlü bir güvenlik teşkilatı kurmak elzemdir, asla maddi ve manevi güvenlik şemsiyenin ihyası ihmale gelmez. Kurulan teşkilatlar her daim iri ve diri olmalı ki tedhiş hareketlerinin önüne geçilebilsin. Öyle kuru sıkı laflarla etrafa ?Haydi! hurra..? şeklinde hamasi  nutuklarla asla tedhişçilerin kökü kazınamaz.  

         Dedik ya,  Osmanlı?da devletin güvenlik ve asayişini temin etmekte birinci derecede sorumlu olan Sultanlık makamıdır. Tabii en üst birim olduğu için birinci derece makam diyoruz. Unutmamak gerekir ki yeri geldiğinde başlar baş olmayınca balık baştan kokabiliyor da. Allaha şükür ki ihtiyaç hâsıl olduğunda ?önce cepheye ben sonra milletim? diyen Başkomutanımız Recep Tayyip Erdoğan gibi bir liderimiz var. Diğer ikinci derece sorumluluk medresenindir. Adı üzerinde medrese, yani bugünkü anlam da üniversite, zaten eğitim yuvası deyince akan sular durulması gerekir, bilhassa toplumsal huzura vereceği katkı sayesinde asayişin sağlanmasında ikinci derece konumda olması gayet tabiidir. Bir diğer güvenlik açısından öneme haiz üçüncü birimse hiç kuşkusuz sipahidir, yani bugünkü anlamda askeri teşkilatımızdır. Hani ?Su uyur düşman uyumaz? denir ya, aynen öyle de nizamı sekteye uğratacak herhangi bir fiili durumda başlarına çökecek sipahi teşkilatı en ideal bir birim olarak çoktan siper alır da. İşte bu derecelendirmelerden anlaşılan o ki; ?Ulul'emr, eğitim kurumu ve güvenlik birimi?  üçlüsünün kendi içinde uyumuyla birlikte her türden tedhiş hareketinin önüne geçmek mümkün. Yeter ki, bu üç sacayağı uyum içerisinde olsun, bak o zaman tedhişçiler cirit atabiliyor mu? Allah korusun otorite boşluğuna düştüğümüzde tedhişçilerin fırsat kollayıp intihar eylemlerine yöneldikleri artık bir sır değil, öyle ki her bir eylem hastası manyağın canlı birer bomba halde hem kendi canını hem de masum insanların canına kıydıkları manzaralar herkesin malumu. Besbelli ki kendi milli terazi denge ayarlarımız şaştığında günümüzde Mısır?ın o korku sembolü intihar ve cinnet tablosu terazi şeklinde karşımıza çıkabiliyor. 

          Bu güne kadar totaliter ideolojiler insanlığa hep kan,  gözyaşı ve korku salmışlardır. İdeolojilerinin yemişi kandır zaten,  ilimden bihaber olduklarından stratejilerini eylem üzerine kurgulamışlardır. Bu öyle bir kurgudur ki, örgütün kucağına düşen bir daha iflah olmaz, hele bir insan düşmeye görsün istesen de örgütten çıkamazsın, ağa düşen asla geri dönemez, o artık örgütün talimatlarını uygulamaya adamış canlı bir intihar manyağıdır. Bu yüzden ?Devrim kanla yazılır? sloganı sadece kendi dışındakilere değil,  örgütten firar edenler içinde ihanetin bedeli olarak kullanılan bir slogandır.

         Bolşevik ihtilaline baktığımızda o yıllarda ihtilal hasımlarını alt ettikten sonra,   bu kez kendi içinde aykırı fikir beyanında bulunanlara gözünü dikip evlatlarını bir bir yer de. Buna şaşmamak gerekir, totaliter ideolojilerin huyudur bu,  kendi içinde öz eleştiride bulunmak bile örgüte ihanet etmeye yeterli sebep teşkil edebiliyor. Gerek Lenin olsun, gerekse Stalin olsun fark etmez pek çok totaliter şeflerin tedhiş psikolojisiyle evlatlarını ihanetlikle suçlayıp kıydıklarını görürüz. Hani her şeyin bir bedeli var denilir ya,  aynen öyle de güya kendilerince ihanet gördükleri her ne varsa ona bir bedel ödetebiliyorlar. İşte Stalin?in Buharin?e ölümlerden ölüm seç dercesine kendince bedel ödetmesi bunun bariz misalidir.          

        Evet, ?ihtilallar evlatlarını yer? sözü yerinde bir tespit. Hatta tespitten öte ihtilallerin cibilliyetinden kaynaklanan ortak mayadır.  Bu öyle mayadır ki her tür tedhiş örgütlenmesi evlatlarını bile intihar cinnetine sürükleyebiliyor, adeta artık son vazifeni yap dercesine kimi zaman Alamut kalesinden, kimi zaman Kandilden, kimi zaman okyanus ötesi Pensilvanya?dan uzaktan kumandalı bir şekilde pim çekilebiliyor.  Gerçekten bir insan aklını başkalarına teslim etmeye dursun torna tesviye görevi ifa edebiliyorlar. Tornadan geçebildiysen ne ala, geçemediysen ölümlerden ölüm beğen mantığı devreye girmede gecikmez de. Bakın, Stalin kendisi için ihanet gördüğü her ne varsa bedelini kurşuna dizdirmekle ödettireceği Buharin?i son yolculuğuna uğurlarken şöyle der: ?Bütün suçlarını itiraf etmeni istiyorum. Hala partiye katkıda bulunmak istiyorsan partiye muhalefet etmenin akıbetini kendi hayatınla gösterirsin.?? Hakeza PKK tedhiş örgütünün gerçekleştirdiği intihar eylemlerin birinde örgütten çıkmak isteyen bombacı kızın sevgilisine yazdığı mektupta geçen şu ifadelerde manidardır: ?Yapamayacağımı anladım? PKK?yı bırakıyorum, sana tavsiyem, sende PKK?yı bırak ve buralarda arama beni.?  Aslında her iki itirafta dikkat çeken husus örgütün işine yarayacak ifadelerin söylenilmiş ya da söylenilmeye zorlanılmış olmasıdır.  Böylece bu tür itiraflarla tedhiş hareketi kuvvet kazanır da.

        Tedhişçinin insafı sadece kendi çıkarı ve örgüt fedailiğidir, vicdan hak getire,  Aman dileyene aman verilmez de.  Hele yukarıda anekdot olarak verdiğimiz itiraflar bir yana kendi örgüt elemanının ölümü üzerinden bile örgüte güç kazandırılma hesabı yapmak esastır. Her ne kadar örgüt bu durumu dava uğruna yapılan bir eylem olarak nitelese de, gerçekte bunda iç hesaplaşma veya ihanetin bedelini canıyla ödettirme temel amaçtır. Yani örgüte güç kazandırma amacı güdülür.    

       Velhasıl; Hasan Sabbah?ın Alamut kalesinde efsunladığı gençleri yalancı cennet vaadiyle oluşturduğu ölüm timi intihar hareketlerinden günümüze kadar uzanan paralel tedhiş zinciri, şimdilerde canlı bomba eylemlerine ve sibernetik kumpas intiharlarına dönüşmüş durumda. Ne var ki,  şu an bu zavallı sapkın beyinler için Allah ıslah etsin demekten başka elimizden bir şey gelmez de.

       Vesselam.

https://enpolitik.com/kose-yazisi/2105/canli-bomba-tedhisciligi

Sizin Yorumunuz:

*
*

Diğer Yazılar

06.08.2020 Nebi ve Resul
30.07.2020 Kur’an’dan İlham Alıp Asrın İdrakini Aydınlatmak
23.07.2020 Kur'an-ı Muciz'ül Beyan
09.07.2020 Vahy'in Soluğu
02.07.2020 Esma-ül Hüsna
25.06.2020 Kader-i İlahi
18.06.2020 İmtihan Hayatın Bir Gerçeği
11.06.2020 İçi Başka Dışı Başka
04.06.2020 Gel Kardeşim Bir Olalım
28.05.2020 Sıla-i Rahim
21.05.2020 Ey Yolcu! Yolculuk Nereye?
14.05.2020 Niyet Hayır Akibet Hayır
07.05.2020 Gönüllü Açlık
30.04.2020 Amel-i Salih
23.04.2020 Günahın merkezi nefis mi?
16.04.2020 Çay Kahve Bahane, Gönül İlla Sohbet İster
09.04.2020 Ab-ı Hayat Tasavvuf
03.04.2020 Gündüz Gazetesi'nin Aydınlık Yüzü: Aziz Bal
01.04.2020 Aşk-ı Bendi
25.03.2020 Sofinin Dünyası
18.03.2020 Rabıta-i Şerife
11.03.2020 Arayan Bulur
04.03.2020   Suriye Ve Şah-ı Hazne
26.02.2020 Her Zamanın Bir Gavs'ı Var
19.02.2020 Evliyaullah
12.02.2020 Hatme-İ Hacegân
05.02.2020 Ben Sana Bendim
29.01.2020 Ne Mutlu Murad Mürşit Bulana
22.01.2020 Mürşid Beyatı
15.01.2020 Bey'at
08.01.2020 Vesile Olmadan Vasıl Olunmaz
01.01.2020 Himmet
25.12.2019 Tasavvufi Âdâb
19.12.2019 Âdâb ve Usul
11.12.2019 Nigâh Dâşt
04.12.2019   BÂZ GEŞT
27.11.2019 Yâd Daşt
20.11.2019 Yâd Kerd
13.11.2019 Vukuf-i Kalbì ve Vukuf-i Adedì
06.11.2019 Nazar Ber Kadem
30.10.2019 Vukuf-İ Zamani Ve Huş Der Dem
23.10.2019 Sefer Der Vatan
16.10.2019 Halvet Der Encümen
09.10.2019 İlahi İdrak
02.10.2019 Denge Âlem
25.09.2019 İnsanlığın Kurtuluşu
18.09.2019 İnsan İnsanın Kurdu mu?
11.09.2019 Kendimizi Keşfetmek
04.09.2019 Nurani Letaifler İnsan Göğsünde Kodlu
28.08.2019 Özgürlük Meşalesi İnsan Ruhunda Gizli
21.08.2019 Kendini Arayan İnsan
14.08.2019 Kâlù Belâ?da Verilen Söz
07.08.2019 Yıldız Falı Ve Gayb?dan Haber Vermek
31.07.2019 Melek, Şeytan ve Cin
24.07.2019 Şeytan ve Cehennem
17.07.2019 Ölüm Kar Beyaz
10.07.2019 Dünya Evinden Mahşere
03.07.2019 Dünya Fani Ahiret Baki
26.06.2019 Son Nefeste Pişman Olsan Ne Olmasan Ne
19.06.2019 İman Hem Nur Hem Kuvvet
12.06.2019 Zikir, Fikir, Şükür
04.06.2019 Zikir En Güzel Sermaye
29.05.2019 Tevbe Candan Olmalı ki Nasuh Gerçekleşsin
22.05.2019 Hürriyetin İlk Kapısı Tevbe
15.05.2019 Mürşid Odur ki İrşad Ede
08.05.2019 İrşad Olunmadan İrşad Edilmez
01.05.2019 Asıl Dava Nefsi Islah Etmektir
24.04.2019 Allah için Yol Gösterenler
18.04.2019 Şeriat, Tarikat, Marifet ve Hakikat
10.04.2019 Tarikat-ı Aliye
03.04.2019 Mehdi (r.a)
27.03.2019 Cemaat ve imamet
20.03.2019 Fitne katilden beterdir
12.03.2019 Bu ezanlar ki şehâdetleri dinin temeli
06.03.2019 Bedduaya lanet, duaya davet
27.02.2019 Hizmet nimettir
20.02.2019 Şeyh O?dur ki yolun başından sonunu göre
13.02.2019 Ölmek için doğunuz
06.02.2019 Halvette şöhret, şöhrette ise afet vardır
30.01.2019 Daha bizim hazinelerimizin kapısını çalan olmadı
23.01.2019 Sonsuz kaynak Silsile-i Şerife
16.01.2019 Has bahçenin gülleri
09.01.2019 Gavs-ı Bilvanisi Abdulhakim-el Hüseyni
01.01.2019 Menzil'deki ışık: Seyda
26.12.2018 Güneş balçıkla sıvanamaz
19.12.2018 Bediüzzaman?ın Seyda-i Nurşin tutkusu
12.12.2018 Hepimiz aynı kıbleye yönelmiş hizmetkârlarız
05.12.2018 Cahilin Abidi de Sofisi de hüsrandadır
28.11.2018 Ortak payda İslam?dır
21.11.2018 Ne mutlu kıymet bilene
14.11.2018 Bir şafak yürüyüşü
09.11.2018 Gül nesil evladın Sabr-ı Cemil metaneti
31.10.2018 Gönüller Sultanı Seyda
24.10.2018 Seyda Hazretleri'nin hayat serüveni
18.10.2018 Seyda (K.S)?ın anısına röportaj
10.10.2018 Minye?den Menzil?e
03.10.2018 İlimsiz tasavvuf asla!
26.09.2018 Zehirli şırınga suikasti
19.09.2018 Ayet ve slogan
12.09.2018 12 Eylül din mazlumu
06.09.2018 Selçuk Özdağ ve Yusufiye çilesi
30.08.2018 Namık Kemal Zeybek ve ülkü yolu
21.08.2018 Muhsin Başkan ve istişare
16.08.2018 Kop Tipisi ışığı Osman Okutmuş
09.08.2018 MHP ve ülkü yolu eğitimcisi Yılmaz Saka
02.08.2018 Biricik nur yüzlü kızım Merve Nur
26.07.2018 Hey gidi üniversite yılları
20.07.2018 Memleket hasreti
16.07.2018 Rüzgâr eken fırtına biçer
12.07.2018 Artık yeni Türkiye vakti
05.07.2018 Bunalımdan çıkış vakti
28.06.2018 İki kutuplu bakıştan çıkma vakti
21.06.2018 Popülizmi tarihe gömme vakti
14.06.2018 Çokluk içinde birlik vakti
06.06.2018 Vakit aşkın gözyaşı birlik vakti
30.05.2018 Ahmet Er ağabeyimizin gönül dünyası
24.05.2018 Hepimiz aynı kilimin desenleriyiz
17.05.2018 Kürtlerin soy kütüğü
11.05.2018 Türk-kürt Rabia'yız
03.05.2018 Dünden bugüne balans ayarı
26.04.2018 Fanatizm mi, diriliş mi?
19.04.2018 Fundamentalizm ve FETÖ belası
12.04.2018 Etnosantrizm ve Narsizim Canavarı
06.04.2018 Gelin canlar bir olalım
29.03.2018 Canlı bomba tedhişçiligi
22.03.2018 Terörizm
15.03.2018 Şiddet
08.03.2018 Dünden bugüne provokasyonlar
02.03.2018 28 Şubat Postmodern Darbe ve İrtica
25.02.2018 Yusuf Yüzlüler
19.02.2018 Ülkü kervanı
12.02.2018 Ülkü yolu
04.02.2018 Îlay-ı Kelimetullah davası
28.01.2018 Zaferle Değil, Seferle Yükümlüyüz
21.01.2018 OSMANLI ÜLKÜSÜ
14.01.2018 ÜÇ TUĞ?LU HİLÂL
14.01.2018 Bir şafak yürüyüşü
07.01.2018 MİKRO NİZAM-I ÂLEM
01.01.2018 NİZAM-I ÂLEM?İN FİKRİ TEMELLERİ
27.12.2017 MEHMET AKİF ERSOY
24.12.2017 NİZAM-I ÂLEM ÜLKÜSÜ
17.12.2017 HZ. ALİ VE NİZAM-I ÂLEM
10.12.2017 NİZAM-I ÂLEM?E SOSYOLOJİK BAKIŞ
02.12.2017 ANARŞİ ÂLEM Mİ? NİZAM-I ÂLEM Mİ?
26.11.2017 İMPARATORLUKTAN KÜRESELLEŞMEYE
19.11.2017 YERELLİKTEN NİZAM-I ÂLEME
12.11.2017 BEDEVİLİKTEN HADARİLİĞE MEDENİYET?TEN NİZAM-I ÂLEM?E
05.11.2017 KUL DEVŞİRME SİSTEMİ
27.10.2017 PİRİ REİS VE DÜNYA HARİTASI
19.10.2017 BİLGE KRAL ALİYA İZZET BEGOVİÇ
15.10.2017 ŞAVKI HİLAL MOSTAR KÖPRÜSÜ
08.10.2017 AYASOFYA
01.10.2017 AKŞEMSEDDİN VE FATİH
24.09.2017 HACI BAYRAM-I VELİ
17.09.2017 BİR MİZAH DEHASI NASREDDİN HOCA
10.09.2017 İMAM-I GAZALİ
03.09.2017 AHİ EVRAN VE AHİLİK
25.08.2017 HÜNKÂR HACI BEKTAŞ-I VELİ
18.08.2017 MEVLANA
11.08.2017 YUNUS EMRE
04.08.2017 SELÇUKLU?NUN DOĞUŞU
28.07.2017 ÂL-İ SELÇUK LİDERİ SELÇUK BEY
21.07.2017 ARSLAN YABGU
14.07.2017 SULTAN TUĞRUL BEY
08.07.2017 ALPARSLAN VE BÂTÎNİLİK
01.07.2017 SELÇUKLU?NUN YÜKSELİŞİ VE YIKILIŞI
24.06.2017 MOĞOL KASIRGASI
19.06.2017 Fİ?LEYLETİ?L-KADR
10.06.2017 ŞEHR-İ HİLÂL RAMAZAN
06.06.2017 ÖLÜM BİR MİHRİBAN
30.05.2017 BİR GÖNÜL ADAMI AHMET ER
29.05.2017 FETİH RUHU
19.05.2017 TÜRK-İSLAM MEDENİYETİ
12.05.2017 YA DEVLET BAŞA, YA KUZGUN LEŞE
06.05.2017 HAKANLARIN ŞEREFLENDİRDİĞİ DÜNYA
28.04.2017 ULU HAKAN ABDÜLHAMİD HAN
22.04.2017 ANKARA ANKARA OLALI BÖYLE BAŞ OLMAMIŞTI
16.04.2017 BİR DEĞİŞİM ÖNDERİ ÖZAL
07.04.2017 BAŞBUĞ BAŞKANLIK İÇİN TABİİ Kİ ?EVET?
01.04.2017 BAŞBUĞ BAŞKANLIK
24.03.2017 MUHSİN BAŞKAN'IN SONSUZLUĞA YOLCULUĞU
21.03.2017 NEVRUZ VE HIDRELLEZ
17.03.2017 TÜRKLER VE İSLÂMİYET
10.03.2017 YAFES NESLİ: TÜRK
03.03.2017 İLK MÜSLÜMAN TÜRK HAKANI: SATUK BUĞRA HAN
24.02.2017 YALNIZ KURT
18.02.2017 KAFKAS KARTALI ŞEYH ŞAMİL
11.02.2017 ŞEYH ALİ SEMERKANDİ
04.02.2017 ORTA ASYANIN IŞIK KANDİLİ ŞEHİRLER
27.01.2017 İKİ IŞIK KANDİLİ: İMAM-I RABBANİ VE ABDULHALİK-I GÜCDÜVÂNÎ
21.01.2017 ŞARKIN TÜRK HAKANI: TİMURLENK
14.01.2017 PÎR-İ TÜRKİSTAN
07.01.2017 AHMED YESEVÎ VE ALPERENLERİ
31.12.2016 AH BUHARA! AH SEMERKAND! AH YESİ! AH HİVA! SANA NE KADAR HASRETİZ!
24.12.2016 ATA YURT ORTA ASYA
17.12.2016 GÖKLERİN YILDIZI ALİ KUŞÇU
10.12.2016 KÂDIZÂDE-İ RÛMÎ
02.12.2016 BİLGE İNSAN ULUĞ BEY
27.11.2016 ZEMAHŞERÎ
20.11.2016 EBU NASR FARABİ
14.11.2016 BİRÛNİ
07.11.2016 ŞEYHÜ?R-REİS İBN-İ SİNA
30.10.2016 MATEMATİĞİN PİRİ CEBİR
24.10.2016 DİLDE FİKİRDE İŞTE BİRLİK-IV
17.10.2016 DİLDE, FİKİRDE, İŞTE BİRLİK-III
13.10.2016 DİLDE, FİKİRDE, İŞTE BİRLİK-II
09.10.2016 DİLDE, FİKİRDE, İŞTE BİRLİK-I
22.09.2016 ÖLÜRÜM TÜRKİYEM